ปัญหาสารหนูปนเปื้อนในแม่น้ำสาย จังหวัดเชียงราย ยังคงน่ากังวล หลังมีข้อมูลการตรวจวัดพบสารหนูสูงกว่าค่ามาตรฐานประมาณ 1.2-5.5 เท่า ขณะที่กิจกรรมเหมืองแร่บริเวณต้นน้ำฝั่งเมียนมาถูกจับตาว่าอาจเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดมลพิษสำคัญ

เรื่องนี้ไม่ได้กระทบแค่คุณภาพน้ำในแม่น้ำ แต่ยังเกี่ยวข้องกับน้ำประปา พื้นที่เกษตร และสุขภาพของประชาชนในอำเภอแม่สาย ซึ่งจำเป็นต้องได้รับข้อมูลที่ชัดเจนว่าแหล่งน้ำใดปลอดภัย และควรหลีกเลี่ยงการใช้น้ำในลักษณะใดบ้าง
ผลตรวจแม่น้ำสายพบสารหนูสูงกว่ามาตรฐานหลายเท่า

แม่น้ำสายเป็นลำน้ำสำคัญตามแนวชายแดนไทย-เมียนมา โดยกรมควบคุมมลพิษกำหนดค่ามาตรฐานสารหนูในแหล่งน้ำผิวดินไว้ไม่เกิน 0.01 มิลลิกรัมต่อลิตร
ข้อมูลการตรวจวัดที่มีการรายงานพบสารหนูในช่วง 0.012-0.055 มิลลิกรัมต่อลิตร หรือคิดเป็น 1.2-5.5 เท่าของค่ามาตรฐาน ขณะที่ผลตรวจในแต่ละช่วงเวลามีความแตกต่างกันตามสภาพลำน้ำและจุดเก็บตัวอย่าง
สำหรับการเก็บตัวอย่างระหว่างวันที่ 26-30 กันยายน 2569 มีรายงานพบสารหนูเกินเกณฑ์ในแม่น้ำสายทั้ง 3 จุด ได้แก่
| จุดตรวจวัด | ปริมาณสารหนู |
|---|---|
| บ้านหัวฝาย อ.แม่สาย | 0.017 มก./ลิตร |
| สะพานมิตรภาพแม่น้ำสายแห่งที่ 2 | 0.013 มก./ลิตร |
| บ้านป่าซางงาม อ.แม่สาย | 0.012 มก./ลิตร |
| ค่ามาตรฐาน | 0.010 มก./ลิตร |
ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนว่าปัญหายังไม่หมดไป แม้บางช่วงน้ำจะมีความขุ่นลดลงก็ตาม
ฝนตกหนักอาจทำให้สารปนเปื้อนเพิ่มขึ้น
เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2569 ไทยพีบีเอสรายงานผลตรวจเบื้องต้นด้วยชุดทดสอบ พบสารหนูในแม่น้ำสายสูงถึง 0.25 มิลลิกรัมต่อลิตร หรือ 25 เท่าของมาตรฐาน โดยมีการส่งตัวอย่างตรวจยืนยันในห้องปฏิบัติการเพิ่มเติม
จึงต้องแยกให้ชัดว่า ตัวเลข 1.2-5.5 เท่าเป็นข้อมูลการตรวจวัดช่วงหนึ่ง ไม่ใช่ระดับสูงสุดที่เคยมีรายงาน และผลตรวจเบื้องต้นไม่ควรถูกนำไปปะปนกับผลยืนยันจากห้องปฏิบัติการ
เหมืองแร่ต้นน้ำเมียนมาเกี่ยวข้องกับสารหนูอย่างไร?

พื้นที่ต้นน้ำฝั่งรัฐฉาน ประเทศเมียนมา มีกิจกรรมทำเหมืองหลายประเภท ทั้งทองคำ แมงกานีส และแร่โลหะอื่น ๆ ซึ่งอาจทำให้ดินและตะกอนที่มีโลหะหนักถูกชะล้างลงสู่ลำน้ำ
งานวิจัยของมหาวิทยาลัยนเรศวรที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2569 ประเมินว่าสารหนูในแม่น้ำสายมีสัดส่วนที่อธิบายได้จากกิจกรรมเหมืองแร่ประมาณ 27-38% ในตัวอย่างที่ศึกษา อย่างไรก็ตาม ยังต้องตรวจสอบเพิ่มเติมเพื่อระบุแหล่งกำเนิดและความรับผิดชอบของเหมืองแต่ละแห่งให้ชัดเจน
ทำไมปัญหามลพิษข้ามพรมแดนจึงแก้ไขยาก?
-
แหล่งกำเนิดมลพิษที่สงสัยอยู่ภายนอกประเทศไทย
-
การตรวจสอบเหมืองต้องอาศัยความร่วมมือจากทางการเมียนมา
-
ฝนและกระแสน้ำสามารถพัดพาตะกอนปนเปื้อนข้ามพรมแดน
-
การตรวจน้ำเพียงครั้งเดียวไม่เพียงพอสำหรับประเมินความเสี่ยงระยะยาว
คำถามสำคัญจึงไม่ใช่แค่ว่าจะตรวจพบสารหนูอีกเท่าไร แต่คือจะมีมาตรการจัดการมลพิษตั้งแต่ต้นทางอย่างไร เพื่อไม่ให้ประชาชนปลายน้ำต้องเผชิญปัญหาเดิมซ้ำ ๆ
สารหนูในแม่น้ำสายกระทบประชาชนอย่างไร?
ผลกระทบที่ต้องเฝ้าระวังครอบคลุมทั้งการใช้น้ำในชีวิตประจำวัน การผลิตน้ำประปา และพื้นที่เกษตรกรรม โดยเฉพาะบริเวณที่ใช้น้ำจากแม่น้ำสายโดยตรง
สารหนูเป็นสารที่อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพเมื่อได้รับในปริมาณมากหรือสะสมต่อเนื่องเป็นเวลานาน แต่การพบสารหนูในน้ำดิบไม่ได้หมายความว่าน้ำประปาที่ผ่านกระบวนการผลิตแล้วจะมีค่าเกินมาตรฐานเช่นเดียวกัน จำเป็นต้องตรวจสอบคุณภาพน้ำหลังการบำบัดด้วย
ข้อควรปฏิบัติสำหรับประชาชนในพื้นที่เสี่ยง
-
หลีกเลี่ยงการนำน้ำจากแม่น้ำสายโดยตรงมาดื่มหรือประกอบอาหาร
-
ติดตามประกาศคุณภาพน้ำประปาจากหน่วยงานที่รับผิดชอบ
-
หลีกเลี่ยงการบริโภคสัตว์น้ำจากพื้นที่ที่มีประกาศเตือนการปนเปื้อน
-
ไม่ใช้วิธีต้มน้ำเพียงอย่างเดียวเพื่อกำจัดสารหนู เพราะไม่สามารถกำจัดสารหนูที่ละลายในน้ำได้
-
หากมีความเสี่ยงจากการสัมผัสหรือบริโภคน้ำปนเปื้อนต่อเนื่อง ควรปรึกษาเจ้าหน้าที่สาธารณสุข
แนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับมาตรการเฝ้าระวังของจังหวัดเชียงราย ซึ่งให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของน้ำดิบ น้ำประปา และอาหารในพื้นที่เสี่ยง
ไทยต้องเร่งแก้ปัญหาสารหนูปนเปื้อนจากต้นทาง
การแก้ปัญหาแม่น้ำสายจำเป็นต้องดำเนินการควบคู่กัน ทั้งการตรวจคุณภาพน้ำอย่างสม่ำเสมอ การเปิดเผยข้อมูลต่อประชาชน และการประสานความร่วมมือกับเมียนมาเพื่อตรวจสอบกิจกรรมเหมืองแร่
สิ่งที่ประชาชนต้องการไม่ใช่เพียงผลตรวจครั้งใหม่ แต่คือหลักประกันว่าจะมีน้ำสะอาดใช้ และสามารถประกอบอาชีพได้อย่างปลอดภัยในระยะยาว
หากยังไม่สามารถควบคุมแหล่งกำเนิดมลพิษได้ การเฝ้าระวังเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะป้องกันปัญหาซ้ำในอนาคต




